Queiroz as TM head coach?

[BrankoWasTheBEST]

Another gondeh goozi by IRI and its dog, the IFF. It is so plainly obvious that no self respecting decent coach would lower himself to these swine and pig excrements that run the country. Whoever thought that Queiroz who managed Portugal and had other high profile posts would agree to lower himself and take orders from the rapists and paedophiles in Tehran really needs their head checked. Only other murderous rapists and paedophiles believed their own kind in IFF.

Good on Queiroz who farted in the face of IRI

[Afshin]

OH NOOOOOOOOOOOOOOOOOOO, NOT AGAIN, we will now have months and years of rumours about big names coming to coach Team Melli, in the end we will see Ghalaneoi coming back just before our WC2014 world cup qualifiers

[BrankoWasTheBEST]

Afshin jan,

If you only knew how close to the truth you are  

 

ر صورت تصویب مربی ایرانی در هیأت رئیسه
ابراهیم‌زاده تنها رقیب قلعه‌نویی

در صورتی که اعضای هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال به سرمربی داخلی به اجماع کلی برسند نام 2 مربی برای بررسی‌های بیشتر به میان می‌آید.

تاریخ : چهار شنبه 27 بهمن 1389

در صورتی که اعضای هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال به سرمربی داخلی به اجماع کلی برسند نام 2 مربی برای بررسی‌های بیشتر به میان می‌آید.

به گزارش خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا)، پس از منتفی شدن حضور "کارلوس کرش" در ایران اعضای هیأت رئیسه ظرف روزهای آینده تشکیل جلسه می‌دهند تا بر سر انتخاب سرمربی آینده تیم ملی بحث و گفتگو کنند.

در صورت تصویب حضور مربی داخلی ابراهیم‌زاده تنها رقیب امیر قلعه‌نویی برای تصدی پست سرمربیگری تیم ملی خواهد بود.

همه اتفاقاتی که پیرامون کرش رخ داد اتفاقاتی تکراری و حتی شاید قابل پیش‌بینی بود!

بازی با اسامی بزرگ و مربیانی نام‌آور و ایجاد شور و شوق و امید در میان مردم و البته توجه صحیح به خواسته‌های بیش از 80 درصدی آنها (در تمامی برنامه‌های ورزشی بیش از 80 درصد مردم مربی بزرگ خارجی را برای تیم ملی خواسته‌اند) و در نهایت چرخش 180 درجه‌ای و بهانه‌های مختلف رسیدن به اسم یک مربی ایرانی که اول اسمش با "قلعه‌نویی" شروع می‌شود!

در اینکه امیر قلعه‌نویی مربی بزرگی است شکی نیست. در میان مربیان داخلی حتی کارنامه امیر قلعه‌نویی (منهای دیدارهای بین‌المللی که ابراهیم‌زاده با رسیدن به فینال جام باشگاه‌های آسیا رکورد شکست) از همه بهتر و تعداد قهرمانی‌های او از همه بیشتر است، شکی نیست اما آیا فوتبال ایران امروز دوباره یک امیر قلعه‌نویی لازم دارد؟

به  اسامی کاری نداریم، کرش و مرش و قلعه‌نویی برای ما فرقی نمی‌کند مهم این است که امروز ما یک فلسفه جدید نیاز داریم،‌ یک فوتبال مدرن وعلم روز و نگاهی نو و خونی تازه!

در وجود مشکلاتی که سر راه مربیان بزرگ خارجی ایران وجود دارد هم شکی نیست اما هرچه که هست این یک نوع چرخش همیشگی است و در نهایت نتیجه‌ای ندارد.

قلعه‌نویی،‌ دایی، قطبی و دیگران همه قبلا سرمربی تیم ملی شده‌اند هر کدام هم توانایی‌های خاص خودشان را دارند که قابل احترام هم هست اما کدام یک نتیجه گرفته‌اند؟ نتیجه هم نه! کدام یک رد پا از خود به جا گذاشته و فلسفه و شکل فوتبال ایران را عوض کرده‌اند؟

مربیان داخلی از نظر فرهنگی به بازیکنان ما نزدیک‌تر هستند اما فرهنگ فوتبال فرهنگی بین‌المللی است که اگر فرهنگ ما با مربی اروپایی جور نیست باید فرهنگ فوتبال بازیکنانمان را عوض کنیم و نه مربی را!

از بحث دور شدیم! دوباره به چرخشی قابل پیش‌بینی برمی‌گردیم. کاری که همیشه انجام داده‌ایم! از پکرمن، کلمنته، ویررا، اسکولاری و... زیاد شنیده‌ایم و همه آنها را بارها در صفحات روزنامه‌ها و لابه‌لای مصاحبه‌های روسای فدراسیون‌های مختلف سرمربی تیم ملی ایران کرده‌ایم اما در عمل آخرین مربی بزرگی را که به ایران آوردیم میروسلاو بلاژویچ بود که در جام جهانی سوم شده بود و پس از آن با وجود حرفهای مختلف و مصاحبه‌های فراوان هرگز یک مربی بزرگ با کارنامه بین‌المللی بزرگ را روی نیمکت تیم ملی ایران ننشانده‌ایم!

به راستی آیا نمی‌توان چنین کرد؟

چطور عربستان با آن گرمای وحشتناک و سیستم بسته‌تر فرهنگی و اجتماعی‌اش می‌تواند مربی بزرگ به صورت پی‌درپی و بلاانقطاع بیاورد اما ما با وجود آب و  هوای بهتر، فرهنگ بهتر و استعداد بهتر نمی‌توانیم؟

به نظر می‌رسد مسئولان فوتبال یا آنها که برای فوتبال تصمیم می‌گیرند همیشه ساده‌ترین راه را انتخاب می‌کنند نه درست‌ترین راه را! که اگر غیر از این بود این همه جام‌جهانی و جام ملتها را به سادگی از دست نمی‌دادیم.

دوباره نگاه کنید! چقدر بازی با اسم؟ آیا قرار است همیشه همینجایی باشیم که امروز هستیم؟

آیا نباید حرکتی رو به جلو داشته باشیم؟

ما را بگو که تصور می‌کردیم کفاشیان این بار هم یک نام بزرگ را به تور زده،‌ هم قرارداد اصولی بلندمدت با او می‌بندد و هم تیمهای پایه را جملگی به او می‌دهد!

راستی یک حرف دیگر: دلیل ا ینکه قلعه‌نویی 4 روز پیش یک حرف فوق‌العاده زد و گفت حاضرم کنار کرش بایستم و کار یاد بگیرم و امروز می‌گوید کرش به درد فوتبال ما نمی‌خورد چیست؟